• ارسال به دوستان
نام ارسال کننده :  
ایمیل ارسال کننده:
نام دریافت کننده :
ایمیل دریافت کننده :  
موضوع ایمیل :
کد تصویری :
 
 
مصاحبه
1393/9/12 چهارشنبه
دکتر احمدیان:« تصور می‌کنم در فرآیند احداث واحد2 و بخصوص واحد3 شاهد مشارکت بسیار چشمگیر شرکت‌های ایرانی باشیم »
پس از امضای پروتکل الحاقی به موافقتنامه بین ایران و روسیه در خصوص همکاری در احداث نیروگاه اتمی که در تاریخ 3 شهریورماه 1371 به امضاء رسیده بود و همچنین امضای یادداشت تفاهم بین سازمان انرژی اتمی ایران و شرکت روس اتم در خصوص گسترش همکاری در زمینه استفاده صلح‌آمیز از انرژی هسته‌ای، برآن شدیم تا با آقای دکتر احمدیان معاون نیروگاهی و مدیرعامل شرکت تولیدوتوسعه انرژی اتمی ایران مصاحبه‌ای در این خصوص داشته باشیم.

آقای دکتر لطفاً در خصوص کلیات یادداشت تفاهم و پروتکل‌الحاقی منعقد شده بین ایران و روسیه توضیح دهید؟

در جریان سفر رئیس سازمان به روسیه، سه سند همکاری به امضاء رسید. یکی از این سندها یک پروتکل الحاقی است به پروتکلی که در سال 1992 بین سازمان انرژی اتمی ایران و سازمان انرژی اتمی روسیه برای احداث چهار واحد نیروگاه اتمی در بوشهر منعقدشده بود. با توجه به اینکه در طول این سال‌ها تغییراتی در رژیم‌های حقوقی بین‌المللی در رابطه با نیروگاه‌های هسته‌ای اتفاق افتاده است، مناسب بود که برای واحدهای جدید، بعضی از مفاد پروتکل سال1992  به‌روز شود. در همین رابطه یک پروتکل الحاقی تنظیم شد. در پروتکل جدید، همکاری درازمدت ایران و روسیه برای احداث 8 نیروگاه هسته‌ای پیش‌بینی شده است و همچنین در رابطه با چگونگی مسئولیت‌های ناشی از حوادث هسته‌ای، پیش‌بینی‌های لازم به‌عمل‌آمده است. به‌دنبال امضای این پروتکل، قراردادی نیز بین شرکت «تولیدوتوسعه انرژی اتمی ایران» و شرکت «اتم استروی اکسپورت» برای احداث دو واحد نیروگاه 1000 مگاواتی در بوشهر به امضاء رسید. در این قرارداد پیش‌بینی‌شده که اگر طرف ایرانی مایل باشد و طرف روسی امکانات مناسبی را ازنظر تأمین مالی پروژه‌های بعدی ارائه نماید، با شرایط همین قرارداد بتوان برای احداث دو واحد دیگر هم قدم‌هایی را برداشت.

سند سومی که بین سازمان انرژی اتمی ایران و شرکت دولتی روس اتم به امضاء رسید، سند همکاری در حوزه چرخه‌سوخت هسته‌ای است. این پروتکل، پروتکل بسیار مهمی به شمار می‌آید که در جای خود، مسئولان ذی‌ربط در خصوص آن اطلاع‌رسانی خواهند کرد.

در خصوص قرارداد احداث واحدهای جدید درعین‌حال که در پروتکل امضاءشده بین سازمان و شرکت روس اتم، احداث نیروگاه‌های جدید به‌صورت «کلید در دست» پیش‌بینی‌شده، ولی در قرارداد، امکانات بسیار مناسبی برای حداکثر استفاده‌ از قابلیت‌های صنعتی کشور در احداث این واحدها به‌عمل‌آمده است. ازجمله اینکه بخشی از کارهای آماده‌سازی سایت در ابتدا توسط طرف ایرانی انجام می‌شود، پیمانکار موظف است که بخشی از مبلغ قرارداد را به ریال تبدیل و از خدمات شرکت‌های ایرانی در قالب قراردادهای ریالی استفاده نماید و همین‌طور متعهد شده است که حداقل 10 درصد قیمت قرارداد فعلی را در قالب قراردادهایی که به‌صورت ارزی با شرکت‌های ایرانی می‌بندد، هزینه کند. به این ترتیب از توانمندی‌های داخلی استفاده خوبی به عمل خواهد آمد. ولی مهم‌ترین موضوعی که در این حوزه پیش‌بینی‌شده، این است که بعد از انجام طراحی پایه نیروگاه، این طراحی برای بررسی و تأیید در اختیار طرف ایرانی قرار می‌گیرد. در این مرحله شرکت تولیدوتوسعه فرصت دارد هر بخشی از فعالیت‌ها را که فکر می‌کند، شرکت‌های ایرانی توانمندی انجام آن را دارند، از دل قرارداد اصلی خارج کند و پیمانکار متعهد شده با همان قیمتی که در قرارداد پیش‌بینی‌شده، این فعالیت‌ها توسط شرکت‌های ایرانی و با نظارت طرف روسی به انجام برسد. این فرصت بسیار ذی‌قیمتی است که ما بتوانیم از توانمندی‌های گسترده‌‌ای که در کشور وجود دارد در جهت احداث واحدهای جدید استفاده نماییم. در همین رابطه، برنامه‌ریزی‌های وسیعی توسط شرکت تولیدوتوسعه برای به‌کارگیری قابلیت‌هایی که در داخل و خارج سازمان انرژی اتمی در این راستا وجود دارد، انجام می‌گیرد که امیدواریم مجموع این فعالیت‌ها باعث شود سهم استفاده از توانمندی‌های داخل کشور و ارتقای این توانمندی‌ها در فرآیند احداث نیروگاه‌های جدید، قابل‌توجه باشد.

 ما در تأمین سوخت‌هسته‌ای به خودکفایی رسیده‌ایم، همکاری روس‌ها در این زمینه برای چیست؟

در عین‌حال که جمهوری اسلامی ایران قدم‌های بسیار مهم و ارزنده‌ای را در چرخه‌سوخت هسته‌ای برداشته و در بعضی از حلقه‌های این چرخه مثل غنی‌سازی، توانمندی‌های جمهوری اسلامی ایران در سطح بسیار بالایی است و برای بعضی از انواع سوخت مثل سوخت راکتور تهران، سازمان موفق شد تا آخرین مرحله که ساخت صفحه‌های سوخت می‌باشد پیش برود، ولی در ارتباط با سوخت راکتورهای قدرت به دلیل پیچیدگی‌هایی که وجود دارد به‌طور طبیعی اگر بتوانیم از همکاری و مشارکت کشورهای دارای فناوری در این حوزه استفاده کنیم رسیدن به هدف نهایی برای ما سهل‌تر، ارزان‌تر و سریع‌تر خواهد بود. درعین‌حال اگر این همکاری‌ها هم به هر دلیل انجام نشود، متخصصان ایرانی نشان داده‌اند که می‌توانند مشکل را به‌تنهایی حل کنند، اما به‌طور طبیعی با یک مقدار زمان بیشتر و هزینه بالاتر. این پروتکلی که در رابطه با همکاری در چرخه‌سوخت به امضاء رسیده این امکان را برای ما فراهم می‌نماید که بعد از مذاکرات تکمیلی و تعیین جزئیات بتوانیم از همکاری کشور روسیه در جهت تأمین سوخت راکتورهای قدرت استفاده کنیم.

 تأمین سوخت هسته‌ای برای نیروگاه‌های جدید است یا سوخت نیروگاه بوشهر را نیز دربر می‌گیرد؟

در رابطه با واحد یکم نیروگاه اتمی بوشهر، طبق توافقاتی که با طرف روس داریم حداقل به مدت ده ‌سال روس‌ها متعهد هستند سوخت نیروگاه را تأمین کنند، البته بعدازآن هم تقریباً مطمئن هستیم که مشکلی ازنظر تأمین سوخت از منبع روسی نخواهیم داشت ولی طبیعی است که هم برای نیروگاه اتمی بوشهر (برای دوره‌های بعدی سوخت‌گذاری) و هم برای نیروگاه‌های جدید بخواهیم از توانمندی‌های داخل کشور استفاده کنیم و حداقل شرایطی را ایجاد کنیم که برای تأمین سوخت نیروگاه‌ها، کشور هیچ‌گاه احساس نکند که تحت فشار است و همیشه یک گزینه معقول ازنظر تأمین سوخت در داخل دراختیار داشته باشد و بتواند با درنظرگرفتن مجموع شرایط فنی، اقتصادی و سیاسی تصمیم بگیرد که مقرون به‌صرفه‌ترین راه برای تأمین سوخت چیست. آیا به‌طور کامل از داخل باشد یا از خارج و یا در قالب همکاری‌های مشترک؟ تلاش براین است که این گزینه‌ها همه برای کشور باز باقی بماند تا کشور بتواند بهترین تصمیم را برای تأمین سوخت نیروگاه‌های هسته‌ای خود بگیرد.

 احداث نیروگاه‌های جدیدی که در پروتکل آمده است، در چه مرحله‌ای هستند؟ آیا در همان سایت نیروگاه اتمی بوشهر خواهد بود؟

واحدهای جدیدی که در پروتکل آمده است در سایت نیروگاه اتمی بوشهر احداث خواهند شد. اطلاع دارید که زیرساخت‌های قابل‌توجهی در بوشهر برای احداث واحدهای هسته‌ای ایجادشده است. طبعاً استفاده از این زیرساخت‌ها برای واحدهای بعدی باعث صرفه‌جویی قابل‌ملاحظه‌ای در هزینه‌های آماده‌سازی ساختگاه نیروگاه خواهد شد. همچنین مجاورت این واحدها در کنار واحد یکم، امکان استفاده از خدمات متخصصان ایرانی و نیز امکان استفاده از تجهیزاتی که برای تعمیرات این واحدها مورد نیاز است، آسان‌تر می‌کند. همچنین امکان استفاده از برخی خدمات مشترک مثل آتش‌نشانی را فراهم خواهد کرد که باعث خواهد شد هزینه سربار احداث نیروگاه‌های هسته‌ای کاهش پیدا کرده و بتوانیم عملکرد اقتصادی مناسب‌تری را در رابطه با تولید برق هسته‌ای داشته باشیم.

 مشارکت با شرکت‌های ایرانی به چه صورت خواهد بود؟

در قرارداد احداث واحدهای جدید، ظرفیت بسیار مناسبی برای استفاده از این توانمندی‌ها پیش‌بینی‌شده است. البته این واقعیت را هم باید درنظر داشته باشیم که احداث ساختمان‌ها و نصب تجهیزات در یک نیروگاه هسته‌ای، یک فعالیت بسیار سطح بالا ازنظر فناوری است و انتظار می‌رود شرکت‌هایی که وارد این فعالیت می‌شوند استانداردهای بالای ایمنی و صنعتی را رعایت کنند و ازنظر زمان‌بندی در انجام کارها بتوانند خودشان را با زمان‌بندی تکمیل واحد تطبیق دهند. همچنین ازنظر قیمت نیز بتوانند قیمت‌های رقابتی و قابل‌قبولی را عرضه نمایند. در بعضی از حوزه‌ها هم شاید نیازمند به حمایت از این شرکت‌ها باشیم که سازمان انرژی اتمی ایران برنامه‌هایی را برای تامین بسترهای حمایتی از شرکت‌هایی که بخواهند در احداث واحدهای جدید مشارکت داشته باشند در دست تهیه دارد. تصور می‌کنم به‌این‌ترتیب ما در فرآیند احداث واحد2 و بخصوص واحد3 شاهد مشارکت بسیار چشمگیر شرکت‌های ایرانی باشیم.

آیا تصمیم ندارید واحد 2، نیروگاه اتمی بوشهر که به دلیل عدم انجام تعهدات آلمان ‌نیمه‌تمام مانده را تکمیل کنید؟

تکمیل اولین واحد نیمه‌تمام با تحلیل‌های متفاوت کارشناسی مواجه بوده است و بعضاً این دیدگاه هم وجود دارد که شاید اگر ما بجای تکمیل این واحد نیمه‌تمام یک واحد را از ابتدا شروع می‌کردیم، ارزان‌تر و سریع‌تر به هدف می‌رسیدیم. با این تجربه، موضوعیتی برای تکمیل واحد دوم وجود ندارد، بخصوص اینکه در طول این سال‌ها صنعت هسته‌ای تجربیات جدیدی را کسب کرده و استانداردهای جدیدی حاکم شده است و عملاً امکان استفاده ازآنچه به‌عنوان واحد دوم نیروگاه اتمی بوشهر از طرح آلمان باقی‌مانده، وجود ندارد. همکاران ما در حال بررسی این موضوع هستند که از این ساختمان‌ها و امکاناتی که وجود دارد چگونه می‌توانند به بهترین شکل استفاده کنند. بعضی تجهیزات در واحد یکم قابل‌استفاده و بعضی از ساختمان‌ها با تغییر کاربری درحال استفاده است.

در برخی خبرها صحبت از قرارداد احداث 8 واحد نیروگاه اتمی توسط روس‌ها شده است، لطفاً توضیح بفرمایید که توافق و قرارداد برای چند واحد نیروگاه است؟

در پروتکل همکاری که بین ایران و روسیه به امضاء رسید، یک افق بلندمدت برای همکاری در نظر گرفته شده است. در این افق بلندمدت، امکان احداث 8واحد  نیروگاه اتمی درصورتی‌که کارفرما مایل باشد، پیش‌بینی‌شده است. این به مفهوم اینکه ما حتماً 8واحد خواهیم ساخت نیست. درصورتی‌که در ارتباط با پروتکل سال 1992 پیش‌بینی احداث 4واحد شده بود که درنهایت فقط منجر به تکمیل واحد یکم شد. پس بستگی به این نکته دارد که در آینده پیشنهادات طرف روس برای واحدهای جدید ازنظر شرایط فنی، قیمت و نحوه تأمین مالی پروژه‌ها به چه شکل باشد. امکانات کشور ازنظر استفاده از سایر کشورهای دارای فناوری، به چه شکل باشد. درمجموع، طبعاً سازمان آنچه را به‌عنوان مصلحت ملی ما اقتضاء می‌کند، استفاده خواهد کرد. به‌طور مشخص، امکان احداث 8 واحد که در این سند پیش‌بینی‌شده، برای ما یک فرصت است. یعنی طرف روس متعهد شده است که اگر ما مایل بودیم و درخواست کردیم تا هشت واحد با ما همکاری کند ولی به مفهوم ایجاد تعهد برای ما که واحدهای جدید را حتماً با روس‌ها بسازیم نمی‌باشد این بستگی به شرایطی دارد که در آینده وجود خواهد داشت.

ساختگاه بوشهر ازنظر فضا، امکان احداث 2واحد دیگر، علاوه بر این 2 واحد جدیدی که با روس‌ها قرارداد بسته شده است را دارد. یعنی تا ظرفیت 5 هزار مگاوات. علاوه بر این عامل، عوامل دیگری مثل آمادگی شبکه سراسری برق برای جذب این توان، ملاحظات پدافند،  ملاحظات اقتصادی و اجتماعی، اینها در مجموع باید تصمیم‌گیری شود. سازمان انرژی اتمی ایران در اجرای مسئولیت‌های قانونی خود، ساختگاه‌های متعددی را در کشور شناسایی نموده است. این ساختگاه‌ها به خاطر دسترسی به آب، عمدتاً در حاشیه سواحل جنوبی کشور هستند. مطالعات تکمیلی در ارتباط با این ساختگاه‌ها در دست انجام است و به‌احتمال‌زیاد به‌غیر از این 2 واحدی که در بوشهر توافق شده و ساخته خواهد شد، نیروگاه‌های بعدی در ساختگاه‌های جدید احداث خواهند شد.

 


نسخه قابل چاپ
 
خانه | بازگشت | حريم خصوصي كاربران |
کاربر میهمان (guop)


مجری سایت : شرکت سیگما