چکیده:

انار در بسیاری از مناطق ایران کشت می­شود. با توجه به حساسیت میوه­ی انار به کرم گلوگاه، ایجاد ارقام جدید سازگار، لازم و ضروری است. تنوع ژنتیکی از عوامل ضروری برای اصلاح نباتات است. جهش، ابزار سودمندی در تقویت تنوع ژنتیکی و ایجاد ارقام جدید در درختان میوه و گیاهان زراعی است. اولین گام در اصلاح به روش جهش­زایی، تعیین دز مطلوب پرتودهی است. لذا این پژوهش به منظور تعیین دز مناسب پرتو گاما انجام شد. ابتدا قلمه­هایی از شاخه­های یکساله­ی انار تهیه و میزان زنده­مانی جوانه در قلمه­ها در دزهای مختلف پرتو گاما مورد بررسی قرار گرفت. دزهای مورد استفاده شامل 12 مقدار از صفر تا 120 گری (º، 20، 30، 40، 50، 60، 70، 80، 90، 100، 110 و 120) بودند. آزمایش در قالب طرح کاملاً تصادفی با 12 تیمار طراحی شد. میزان زنده­مانی، اختلاف معنی­داری در سطح احتمال %1 بین نمونه­های شاهد و نمونه­های پرتودیده در دزهای مختلف نشان داد. رگرسیون خطی بین درصد زنده­مانی و دز پرتو گاما محاسبه شد. براساس دز مشخص شده برای 50LD (Gy 45)، دز مناسب در این آزمایش 36 گری تعیین شد.

 

کلیدواژه­ها: جوانه­های انار، دز پرتو گاما، جهش­زایی، 50LD، درصد زنده­مانی

مرجع: مجله علوم وفنون هسته‌ای منتشر شده توسط پژوهشگاه علوم و فنون هسته‌ای