چكيده  هدف از این پژوهش، بررسی پارامترهای فرایندی و مدل‌سازی نمودارهای شکست جذب زیستی فلز سنگین توریم با جاذب پوست پرتقال از محلول‌های آبی در حالت جریان پیوسته‌ی ستون در یک بستر ثابت است. برای این منظور، آزمایش‌هایی با اندازه‌ی ذرات جاذب (4/0 تا mm2)، نرخ جریان (5/ 1 تا mL/min6)، ارتفاع بستر (4 تا cm8) و غلظت اولیه‌ی فلز (30 تا mg/L90) در pH بهینه‌ی 8/3 و دمای C˚25 بررسی شده است. جاذب با اندازه‌ی ذرات 4/0 تا mm8/0 بیش‌ترین ظرفیت جذب ستونی به میزان mg/g7/87 داشت. مشاهده شد که با کاهش ارتفاع، افزایش غلظت ورودی و افزایش نرخ جریان، نقطه‌ی شکست نمودار کاهش می‌یابد. هم‌چنین با کاهش اندازه‌ی ذرات جاذب و نرخ جریان محلول ورودی به ستون، ظرفیت جذب ستون افزایش می‌یابد. نتايج آزمايشگاهي به كمك مدل‌های توماس، يان و مدل مقدار - پاسخ اصلاح شده (MDR) برازش شد. با توجه به نتایج به دست آمده می‌توان گفت مدل‌های یان و MDR تطابق بهتری با نتایج تجربی دارند. نتایج آنالیز XRF و غلظت یون‌های کلسیم و پتاسیم در محلول خروجی از ستون نشان دادند که تبادل یون برای جذب توریم روی جاذب پوست پرتقال، سازوکار غالب است.
 

کليدواژه‌ها:  جذب زیستی، جذب ستونی، توریم، پوست پرتقال، مدل‌سازی جذب پیوسته، سازوکار جذب
مجله ی علوم و فنون هسته ای شماره 80